We staan samen in de trein. Nou ja, samen... wij twee en nog honderdduizend anderen lijkt het wel. Opeen gepakt in het halletje. Toen ik instapte, zag ik je al direct. Als een kleurige poster in een grauwe wereld. Als vanzelf kwam ik vlak naast je staan. Onze ogen keken elkaar net iets langer aan om een vluchtige blik te kunnen zijn. Helder, onderzoekend, een tikkeltje uitdagend, in ieder geval bewonderend. En dat is wederzijds...Nog meer mensen willen mee en het kan niet anders dan dat we tegen elkaar aan komen te staan. Lijfelijk contact, een huivering trekt door onze lichamen. Rode oren, een licht suizen en een verhoogde hartslag. Deze rit zal zeker een half uur duren. Een half uur om nooit meer te vergeten. Ik sta met mijn zij naar je toe, mijn hand doelloos langs mijn heup omlaag. Een wissel... iedereen zwenkt wat van links naar rechts. Ik voel je heup tegen mijn hand drukken. Ik hap naar adem. Jij hebt mijn hand kennelijk ook gevoeld, want je bloost tot in je nek. Ik kijk je aan, diep in je mooie groene ogen. Je kijkt terug. Je lippen wijken iets, alsof je iets wilt zeggen. Maar we spreken geen woord. Een stille overeenkomst.Ik waag het om mijn hand een paar centimeter te bewegen. De zachtheid van de voorkant van je heup die geleidelijk overgaat in je lies en bolling van je venusheuvel. Mijn keel wordt droog van opwinding. Ik slik en jij sluit heel even je ogen. Ik durf niet meer te bewegen, genietend van de warmte van je lichaam tegen mijn hand. Weer een kronkel in de rails, je duwt je onderlichaam tegen mijn hand, alsof je er op had gewacht. De bewegingen zijn heel natuurlijk, synchroon met het slingeren van de trein, alsof er niets gebeurt. Heel voorzichtig draai ik mijn pols, zodat de palm van mijn hand naar buiten draait, als een volmaakte kom om je naar voren duwende venusheuvel. Ik voel de hitte op mijn vingertoppen. Dwars door je dunne gladde broek heen. Ik word haast draaierig van de zachte vrouwelijkheid die ik voel. Niemand om ons heen merkt het. Kan ook niet, want het is er zo vol als een blikje sardientjes. Ik blijf stokstijf staan. Vergis ik mij of schuur je nu zachtjes met je onderbuikje tegen mijn hand? Nee, ik vergis mij niet. Ik kijk je nog eens aan, maar je slaat snel je ogen neer. Heel subtiel draai je rondjes tegen mijn hand. Ik beweeg nog steeds niet, maar voer wel iets de druk op tegen je hete kruis. Ik zie je neusvleugels trillen van ingehouden wellust. Je draait je bekken steeds sneller en even later rijd je fel tegen mijn drukgevende hand. Opeens voel ik jouw hand tegen mijn kruis drukken. Onmerkbaar onder mijn jas. Je wrijft over de hele lengte van mijn inmiddels keiharde lul. Dit kan toch niet! Zomaar,tussen al die mensen... Heel zachtjes hoor ik je hijgen. Bedachtzaam kijk ik om mij heen. Niemand merkt het. Ik zie je schouders trillen, terwijl je onderbuik zachtjes tegen mijn hand schokt. "Ooh!" stiet je plotseling uit. Ik kuch er luid overheen, zodat niemand het opvalt. Ik besef dat je staat klaar te komen tegen mijn nu zachtjes wrijvende hand. Zelf doe je er nog het meeste aan, door er langs te schuren met je schokkende onderbuikje. Ik ruik je opwinding. Je moet nu wel drijfnat zijn. Het windt mij mateloos op. Jouw knijpende en strelende hand op mijn lul draagt daar natuurlijk toe bij. Maar ik kan hier toch niet gaan staan spuiten? Een beetje benauwd laat ik mij jouw strelingen welgevallen. Hoe moet dit aflopen? Dan kom je langzaam weer tot je positieven. Je ademt zwaar en je ogen staan troebel, rode blossen op je wangen. Ik kijk je vertederd aan. Je kijkt naar mij op en ziet mijn nieuwsgierige blik. "Sorry", fluister je en kijkt omlaag. Sorry?! Waarvoor? Je trekt je hand weg van mijn broek. De reis duurt nog maar een paar minuten. Ik voel me ellendig. Raak ik je zo kwijt? Is de kennismaking kort maar hevig? Wat moet ik doen? Sprakeloos en als aan de grond genageld voel ik me ziek van verlangen. De trein stopt. Wat moet ik zeggen?! De deuren gaan open. Je draait je naar mij om, drukt een vluchtige kus op mijn lippen en glipt snel naar buiten, anoniem verdwijnend in de grote mensenmassa.
|
